Η ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Ὅταν ὁ εὐσεβής βασιλεύς Μέγας Κωνσταντῖνος, τό 312 ἐξεστράτευσε ἐναντίον τοῦ τυράννου τῆς Ρώμης Μαξεντίου, παραμονή τῆς ὁριστικῆς μάχης, εἶδε στόν οὐρανό, σχηματισμένο ἀπό ἄπλετο φῶς ἡλιακῶν ἀκτίνων, τό σημεῖο τοῦ Σταυροῦ μέ τήν ἐπιγραφή ΕΝ ΤΟΥΤῼ ΝΙΚΑ. Ὕστερα ἀπό τήν θαυμαστή αὐτή ἐπιφάνεια κατεκόσμησε τά πολεμικά του λάβαρα μέ τό τρόπαιο τοῦ Σταυροῦ, καί θέτοντας αὐτά ἐπικεφαλῆς τῶν στρατευμάτων του κέρδισε περίλαμπρη νίκη, ἡ ὁποία τόν κατέστησε κύριο ὁλοκλήρου τοῦ ρωμαϊκοῦ κόσμου ἐξασφαλίζοντας τόν θρίαμβο τοῦ Χριστιανισμοῦ. Ἀπό τότε ὁ εὐσεβής βασιλεύς  ἔτρεφε τόν πόθο νά βρεῖ τό Τίμιο Ξύλο.

Παλαιότερα ὅταν αὐτοκράτορας τῆς Ρώμης ἦταν ὁ Ἀδριανός (117-138), ὡς ἀντίποινα σέ ἐξέγερση τῶν Ἰουδαίων (132-135) εἶχε ἀνασκάψει ὅλη τήν ἁγία Πόλη καί εἶχε καταχώσει τά ἱερά της ὥστε νά τά ἐξαφανίσει. Στήν θέση τοῦ Γολγοθᾶ καί τοῦ Παναγίου Τάφου εἶχε ἀνεγείρει ναό τῆς Ἀφροδίτης. Στό εἰκοστό ἔτος τῆς βασιλείας του ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος (326), ἀφοῦ πληροφορήθηκε ἀπό τόν ἐπίσκοπο Αἰλίας (Ἱεροσολύμων) Μακάριο περί τῆς Ἁγίας Πόλεως, ἔστειλε τήν μητέρα του ἁγία Ἑλένη στούς Ἁγίους Τόπους, μέ σκοπό νά τούς καθαρίσει ἀπό τά εἴδωλα καί νά ἀνεύρει τόν Τίμιο Σταυρό καί τούς τόπους τοῦ πάθους τοῦ Κυρίου.

Μέ πληροφορίες τῆς τοπικῆς παραδόσεως οἱ ἐργάτες τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου κατεδάφισαν  τόν εἰδωλολατρικό ναό, ἔσκαψαν σέ μεγάλο βάθος καί τότε ἀποκαλύφθηκε ὁ Γολγοθᾶς καί τό σπήλαιο τοῦ Παναγίου Τάφου. Λίγο πιό πέρα βρέθηκαν καταχωσμένοι οἱ τρεῖς σταυροί, τά τρία καρφιά, πού εἶχαν χρησιμοποιηθεῖ γιά νά προσηλώσουν ἐπάνω στόν Σταυρό οἱ Ἰουδαῖοι τό ζωοποιό σῶμα τοῦ Κυρίου, καί ἡ ξύλινη πινακίδα μέ τήν ἐπιγραφή.

Ὁ ἐπίσκοπος Ἱεροσολύμων Μακάριος γιά νά διακρίνει τόν Σταυρό τοῦ Σωτῆρος, ἀκούμπησε μέ θερμή προσευχή τόν καθένα χωριστά ἐπάνω σέ βαριά ἀσθενῆ γυναίκα. Ὁ Σταυρός τοῦ Κυρίου ἀμέσως θαυματούργησε χαρίζοντάς της τήν  ὑγεία.

Εὐθύς ὁ ἐπίσκοπος, ἡ βασίλισσα καί ἡ συνοδεία της Τόν προσκύνησαν μέ πολλή εὐλάβεια καί Τόν ἀσπάστηκαν. Ἐπειδή δέν ἦταν εὔκολο νά Τόν ἀσπαστοῦν ὅλοι οἱ χριστιανοί, ζήτησαν τουλάχιστον νά Τόν δοῦν ἀπό μακριά. Τότε ὁ μακαριώτατος ἐπίσκοπος ἀνέβηκε πάνω στόν ἄμβωνα καί ὑψώνοντας τόν Σταυρό μέ τά δυό του χέρια τόν ἔδειξε στόν λαό τοῦ Θεοῦ, πού ἐκραύγαζε τό «Κύριε, ἐλέησον».

Ἀπό τότε οἱ θεῖοι Πατέρες ἐθέσπισαν νά ἑορτάζεται κάθε χρόνο ἡ Ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ εἰς ἀνάμνησιν τοῦ γεγονότος καί γιά νά δειχθεῖ ὅτι τό σύμβολο αὐτό τῆς κατάρας ἔγινε τό καύχημα καί τό ἀγαλλίαμά μας.

[Βιβλιογραφία: ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΕΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ  ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ – ΙΝΔΙΚΤΟΣ ΑΘΗΝΑΙ 2011]

Στόν σημερινό ὅμως κόσμο κυριαρχεῖ τό ἀντισταυρικό πνεῦμα. Ἕνα πνεῦμα πού θέλει τόν ἄνθρωπο φίλαυτο (μέ ὑπερβολική ἀγάπη στόν ἑαυτό του),  νά ἔχει ὡς ἰδανικά του τήν ἱκανοποιήση τῶν παθῶν, τήν εὐημερία, τήν καλοζωία καί τήν ἄνεση. Τοποθετεῖ τήν ἐλευθερία ὄχι στήν θυσία καί τήν ἀγάπη, πού εἶναι  ὁ Σταυρός, ἀλλά στόν ἐγωισμό. Ὁ Σταυρός τοῦ Χριστοῦ γιά τούς σαρκικούς ἀνθρώπους, πού σκέφτονται μόνο τήν ὕλη καί τίς διασκεδάσεις, εἶναι ἀσήκωτος, ἐνῶ γιά τόν ἀληθινό χριστιανό εἶναι χαρά, δύναμη καί ἡ δόξα τῶν ἁγίων ὅλων τῶν αἰώνων. «Ἰδού γάρ ἦλθε διά τοῦ Σταυροῦ χαρά ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ».

Ἀκοῦστε μέ πολλή προσοχή τίς προτεινόμενες ὁμιλίες.

• Ὁ Σταυρός καί ὁ σύγχρονος κόσμος. (Διάφορα Θέματα Νο 100)
• Ἡ συμμετοχή τοῦ χριστιανοῦ στόν πόνο καί τόν Σταυρό τοῦ Χριστοῦ. (Διάφ. Θέματα Νο 101)
• Ὁ δρόμος πρός τόν Χριστό. (Διάφορα Θέματα Νο 14)