ΙΕΡΑ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

 Γιά τήν Κοίμηση τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἀπό τήν ἀρχαία παράδοση τῶν Ἁγίων Πατέρων παρέλαβε τά ἑξῆς:  Ὅταν πλησίασε ὁ καιρός, κατά τόν ὁποῖο ὁ Σωτήρας Χριστός εὐδόκησε νά παραλάβει κοντά Του τήν Μητέρα Του, Τήν πληροφόρησε μέσω Ἀγγέλου τρεῖς ἡμέρες πρίν γιά τήν μετάβασή Της ἀπό τήν πρόσκαιρη ζωή στήν αἰώνια καί μακάρια. Καί  Ἐκείνη, ὅταν τό ἔμαθε, ἀνέβηκε μέ σπουδή στό ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, ὅπου συνεχῶς πήγαινε καί προσευχόταν˙ καί ἀφοῦ εὐχαρίστησε τόν Θεό, ἐπέστρεψε στό σπίτι Της καί ἑτοίμαζε τά σχετικά μέ τόν ἐνταφιασμό Της. Καί ἐνῶ γίνονταν αὐτά, νεφέλες ἅρπαξαν τούς Ἀποστόλους ἀπό τά πέρατα τῆς γῆς, ὅπου ὁ καθένας ἔτυχε νά κηρύσσει τόν λόγο τοῦ Θεοῦ, καί τούς μετέφεραν μεμιᾶς στό σπίτι τῆς Θεομήτορος˙ καί Ἐκείνη, ἀφοῦ τούς φανέρωσε τήν αἰτία τῆς αἰφνίδιας συνάθροισής τους καί τούς παρηγόρησε γιά τήν θλίψη τους μέ τρόπο μητρικό, ὕψωσε ἔπειτα τά χέρια Της στόν οὐρανό, προσευχήθηκε γιά τήν εἰρήνη τοῦ κόσμου καί εὐλόγησε τούς Ἀποστόλους. Ὕστερα ἀφοῦ ἔγειρε στήν κλίνη Της καί ἔδωσε στό σῶμα Της τό σχῆμα πού Ἐκείνη θέλησε, ἔτσι παρέδωσε τήν παναγία ψυχή Της στά χέρια τοῦ Υἱοῦ καί Θεοῦ Της.

Τότε οἱ Ἀπόστολοι σήκωσαν μέ εὐλάβεια καί πολλή λαμπαδοφορία τήν κλίνη τοῦ Θεοδόχου ἐκείνου σώματος καί ψάλλοντας ἐπιτάφιους ὕμνους Τήν μετέφεραν στό μνῆμα, ἐνῶ  Ἄγγελοι συνέψαλλαν ἀπό τόν οὐρανό προπέμποντας τήν ἀνωτέρα τῶν Χερουβείμ. Στό μεταξύ κάποιος ἀπό τούς Ἰουδαίους, παρακινημένος ἀπό φθόνο, ἅπλωσε τά χέρια του μέ ἀναίδεια στήν νεκρική κλίνη γιά νά τήν ἀνατρέψει.  Ἀμέσως ὅμως ἔλαβε ἀπό τήν θεία δίκη τήν τιμωρία τῆς ἀδιάντροπης συμπεριφορᾶς του, ἀφοῦ μέ ἀόρατο χτύπημα τοῦ κόπηκαν τά χέρια πού τόλμησαν νά αὐθαδιάσουν. Καί μόνο, ὅταν μετενόησε καί πίστεψε μέ ὅλη του τήν ψυχή, θεραπεύτηκε. Ὅταν ἔφθασαν στήν τοποθεσία πού ὀνομάζεται Γεθσημανῆ, ἐκεῖ ἔθαψαν μέ τιμές τό πανάχραντο καί ζωαρχικό σῶμα τῆς Θεοτόκου.[1]

Κατά Θεία οἰκονομία ὁ Ἀπόστολος Θωμᾶς (σύμφωνα μέ ὁρισμένους σχολιαστές) δέν παραβρέθηκε στήν κηδεία. Καί ὅταν τήν τρίτη ἡμέρα ἔφθασε στήν Γεθσημανῆ, ζήτησε περίλυπος νά προσκυνήσει κι αὐτός τό Θεοδόχο σκήνωμα γιά τελευταία φορά. Ὅταν ὅμως οἱ Ἀπόστολοι ἄνοιξαν τόν τάφο, ἐξεπλάγησαν βρίσκοντας μόνο τήν σινδόνα μέ τήν ὁποία ἦταν τυλιγμένο τό πανάχραντο σῶμα τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου. Καί τό γεγονός αὐτό ἀπετέλεσε ἀψευδή μαρτυρία γιά τήν ἔνσωμη μετάστασή Της στούς οὐρανούς.

Αὐτά παρέλαβε ἡ Ἐκκλησία ἀπό τήν παράδοση τῶν Ἁγίων Πατέρων καί πολλά ἀπ’ αὐτά τά ἔκαμε ὕμνους σέ ἔνδειξη εὐλάβειας καί τούς ψάλλει κατά τήν ἑορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου δοξάζοντας τήν Μητέρα τοῦ Θεοῦ μας.

[1] Ἱστορεῖται ὅτι ἐπιστρέφοντας ἀπό τήν κηδεία, οἱ Ἀπόστολοι συγκεντρώθηκαν ὅλοι μαζί γιά παρηγοριά σ’ ἕνα γεῦμα ἀδελφικό. Ὅταν ὕψωσαν, ὅπως συνήθιζαν, τό τεμάχιο τοῦ ἄρτου ἐπικαλούμενοι τό Ὄνομα τοῦ  Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἄκουσαν ἐξ οὐρανοῦ τήν Παναγία νά λέει: «Νά χαίρεστε γιατί θά εἶμαι μαζί σας μέχρι τήν συντέλεια τῶν αἰώνων». Μέσα στήν χαρά τους οἱ Ἀπόστολοι ἀνεφώνησαν μέ μιά φωνή: «Παναγία Θεοτόκε, βοήθει ἡμῖν». Αὐτή εἶναι καί ἡ ἀφετηρία τῆς Ἀκολουθίας τῆς Ὑψώσεως τῆς μερίδας τῆς Παναγίας, πού τελεῖται στά μοναστήρια μετά τό γεῦμα στίς ἑορτάσιμες ἡμέρες.

 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ (ἐνδεικτική)

1. ΩΡΟΛΟΓΙΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ (ΕΚΔΟΣΙΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ)

2. ΜΗΝΑΙΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ (ΕΚΔΟΣΙΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ)

3. ΝΕΟΣ ΣΥΝΑΞΑΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΤΟΜΟΣ ΔΩΔΕΚΑΤΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ – ΙΝΔΙΚΤΟΣ ΑΘΗΝΑΙ 2009