" Ἡ ἐπίγνωση τοῦ μεγάλου Μυστηρίου τῶν Χριστουγέννων θά μᾶς ὁδηγήσει σέ μία καλύτερη προετοιμασία."
Η ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ
ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Βλέποντας ὁ φιλάνθρωπος Θεός τό γένος τῶν ἀνθρώπων νά τυραννεῖται ἀπό τόν διάβολο, τό σπλαχνίστηκε. Ἀπέστειλε τόν Ἀρχάγγελό Του Γαβριήλ καί μήνυσε δι’ αὐτοῦ στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο τό «Χαῖρε, Κεχαριτωμένη, ὁ Κύριος μετά σοῦ». Λέγοντας ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος «Ἰδού ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατά τό ρῆμά σου», ἀμέσως ἔγινε ἡ σύλληψη τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ στήν ἄχραντη μήτρα της. Καί ἀφοῦ συμπληρώθηκαν οἱ ἐννέα μῆνες ἀπό τήν σύλληψή της, βγῆκε διάταγμα ἀπό τόν Καίσαρα Αὔγουστο νά ἀπογραφεῖ ὅλη ἡ οἰκουμένη, πού ἦταν κάτω ἀπό τήν ἐξουσία του. Αὐτή τήν ἀπογραφή ἔλαβε ἐντολή νά ἐνεργήσει ὁ ἡγεμόνας Κυρήνιος, πού ἀπεστάλη γι’ αὐτόν τόν λόγο στά Ἱεροσόλυμα καί στήν Βηθλεέμ. Ἀνέβηκε τότε ἀπό τήν Ναζαρέτ ὁ Ἰωσήφ, ὁ προστάτης τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, μαζί μέ τήν Θεοτόκο, γιά νά ἀπογραφοῦν στήν Βηθλεέμ. Καί ἐπειδή ἔμελλε νά γεννήσει ἡ Παρθένος, καθώς δέν ἔβρισκε οἴκημα, λόγω τοῦ πλήθους τοῦ λαοῦ πού εἶχε συρρεύσει ἀπό μακριά γιά τήν ἀπογραφή, μπῆκε σέ κάποια φτωχική σπηλιά. Ἐκεῖ γέννησε τόν Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστό κατά τρόπο ἀδιάφθορο (παραμένοντας δηλαδή Παρθένος) καί τόν σπαργάνωσε ὡς βρέφος. Ὕστερα ἀκούμπησε καί τακτοποίησε τόν Κτίστη τῶν ἁπάντων μέσα στήν φάτνη τῶν ζώων πού δέν ἔχουν λογικό, ὑποδηλώνοντας μέ αὐτόν τόν τρόπο ὅτι πρόκειται νά μᾶς λυτρώσει ἀπό τόν παραλογισμό τῆς ἀπομάκρυνσής μας ἀπό τόν Θεό.
Κοντά στό σπήλαιο πού συντελέσθηκε τό ἀκατάληπτο θαῦμα τῆς Ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου, βρίσκονταν κάποιοι βοσκοί, ἄνθρωποι ἁπλοί καί ἄδολοι, πού φύλαγαν τά ποίμνιά τους μέ βάρδιες ὅλη τήν νύχτα. Καί ξαφνικά παρουσιάσθηκε σ’ αὐτούς Ἄγγελος Κυρίου, τούς περικύκλωσε θεῖο καί ὑπερφυσικό φῶς καί φοβήθηκαν ὑπερβολικά. Ὁ Ἄγγελος τούς καθησύχασε ἀναγγέλοντάς τους τό χαρμόσυνο μήνυμα γιά ὅλη τήν ἀνθρωπότητα τῆς γεννήσεως τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, ἡ ὁποία ἔλαβε χώρα στήν πόλη τοῦ Δαβίδ, τήν Βηθλεέμ. Τούς εἶπε νά πᾶνε νά προσκυνήσουν τόν γεννηθέντα Σωτῆρα, τόν ὁποῖο θά ἀναγνώριζαν ὡς βρέφος τυλιγμένο σέ ἁπλᾶ σπάργανα καί τοποθετημένο ὄχι σέ κούνια πολυτελή καί βασιλική ἀλλά σέ ταπεινή φάτνη. Καί ξαφνικά ἑνώθηκε μαζί μέ ἐκεῖνον τόν ἄγγελο πλῆθος στρατοῦ ἀγγέλων ἀπό τόν οὐρανό, οἱ ὁποῖοι δοξολογοῦσαν τόν Θεό λέγοντας «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καί ἐπί γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία».
Ἡ κατά σάρκα γέννηση τοῦ Χριστοῦ ἀπό τήν Παρθένο Μαρία εἶναι ἕνα «παράδοξον μυστήριον», πέρα ἀπό τά ὅρια κάθε ἀνθρώπινης λογικῆς. Αὐτό τό παράξενο μυστήριο ἦταν προαιωνίως στό σχέδιο τοῦ Θεοῦ καί τό προεῖδαν πολλά χρόνια πρίν ἀπό τήν πραγματοποίησή του οἱ θεόπνευστοι Προφῆτες, ὅπως ὁ Ἡσαΐας πού προεφήτευσε : «Ἰδού ἡ Παρθένος, ἐν γαστρί ἕξει καί τέξεται υἱον, καί καλέσεις τό ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ» (Ἡσ. ζ΄, 14). Καί γεννήθηκε ὁ Χριστός, «ὅτε ἦλθε τό πλήρωμα τοῦ χρόνου» (Γαλ. δ΄, 4), ὅταν δηλαδή συμπληρώθηκε ὁ χρόνος πού μέ τήν πανσοφία Του ὅρισε ὁ Θεός. Ἡ γέννηση τοῦ Χριστοῦ εἶναι γεγονός ἱστορικό καί ἀναμφισβήτητο. Ἔλαβε χώρα σέ συγκεκριμένο τόπο καί χρόνο, «ἐν Βηθλεέμ τῆς Ἰουδαίας» καί «ἐπί Αὐγούστου Καίσαρος». Καί ἐπέφερε βαθύτατη τομή στόν χρόνο ἀφοῦ μετά τήν γέννηση τοῦ Θεανθρώπου τά διάφορα γεγονότα χαρακτηρίζονται πιά ὅτι ἔγιναν πρό Χριστοῦ (π.Χ.) ἤ μετά Χριστόν (μ. Χ.).
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ (ἐνδεικτική)
Στά δύσκολα χρόνια πού ζοῦμε ἀπό πνευματικῆς πλευρᾶς, πολύ θά ὠφεληθοῦμε ἀκούγοντας τίς σχετικές ὁμιλίες τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Μακαρίου γιά τά Χριστούγεννα.